Okres dorastania dzieci to największe wyzwanie dla rodziców.
Nagle w domu pojawia się ktoś obcy, nasze dziecko zniknęło. Obcy krzyczy, płacze, czasami przeklina, podważa autorytety i niszczy wszystko co do tej pory działało.
To dorastanie, czyli proces kształtowania nowego człowieka – fizycznie zachodzi wcześniej, psychicznie znacznie dłużej, mózg jest w pełni dojrzały około 25 roku życia.
Nastolatki temat jedzenia traktują często jako przejaw budowania własnej niezależności, często od tego właśnie się zaczyna, stąd zaburzenia odżywianie pojawiające się w wieku dorastania.
Wiek nastoletni charakteryzuje się znacznie mniejszą odpornością na stresory, kiedy krzyczy na nas nastolatek nie odpuszczamy, traktujemy to bardzo osobiście, czasami się obrażamy – a to wyraz bezsilności, czasami krzyk o pomoc z jego strony.
Młody człowiek to emocje, nie możemy wymagać od nastolatka, aby był tak racjonalny jak my. To fizycznie niemożliwe.
Krytyka, nakazy i zakazy już nie działają, trzeba negocjować.
Psychologia pokazuje, że kontrola posiłków to obszar władzy w rodzinie. Konieczność dostosowanie się do ustalonych reguł, jedzenia tego co przygotowane, w określonych porach i ilościach wymaganych przez rodziców – pole walki, które często odpuszczamy dla świętego spokoju.
Tymczasem jakość pokarmów w okresie dorastania wpływa na zdrowie w dorosłości. W zdrowym odżywianiu nie pomagają reklamy i wpływ grupy rówieśniczej.
Zamiast zdrowego stosunku do jedzenia u młodzieży kształtuje się instrumentalne podejście do ciała. Poprzez pryzmat atrakcyjności fizycznej nastolatki budują własne poczucie wartości i przynależności do grupy, co w efekcie prowadzi do koncentracji na produktach modnych wśród młodzieży.
Jak w takim razie bezpiecznie przeprowadzić nastolatka przez okres dorastania?
Jak kształtować prawidłowe nawyki żywieniowe?
Chcesz się dowiedzieć?
Umów się na wizytę – gabinet@psychodietetyk.szczecin.pl